Çürümüş sektör

Yeni mezundum girdiğim ilk yerde patronun kahvesini yapmak istemedim diye işten çıkarıldım. Girdiğim ikinci yerde bir hafta sonra firma Konkordato ilan etti diye yine çıkarıldım. Girdiğim üçüncü yerden(hala pes etmiyorum🙂) 30gün sonra kıdemli çalışan ve iş birlikçileri sayesinde yüzüme bile bakılmadığı için kendim çıkmak zorunda kaldım. Maaşım kafasına estiği gibi 45'den 30'a düşürüldü. Aylarca depresyon ve taşınma süreçlerinden sonra girdiğim dördüncü yerde üç ay dayanabildim çünkü patronumun mobbinglerine ve çalışma koşullarına dayanamadım. Şantiyede kadınlar için wc bile yoktu. Telefonumu çarşıda çıkıp kafelerde şarj ediyordum bunu yaptığım için iş saatinde saha dışında gezemezsin denilerek işten ayrılmam için baskı yapıldı. İşçilerin gözünde defalarca küçük düşürmeye çalışıldım. Çeşitli hakaretlere uğradım. Sonra son çalıştığım iki yerin birbiriyle ortak olduklarını öğrendim🙂. Mobbinglerin sebebi de buymuş. O günden bu yana(1sene) iş bulup çalışmaya başlamaya korkuyorum. Arkamdan beni kötü refere ettikleri için deneyimim olmasına rağmen beni almadılar. Sektörün bu çürümüşlüğü geçekten gözümü korkutuyor. 23 yaşında birisi için mesleğine bu kadar hevesle başlayıp bunları yaşamak bence çok ağır. Sonuç olarak ruhsal sağlığımı kaybettim yaklaşık 15 kilo verdim🙂. Bu gibi olaylar çok yaygın olabilir ama asla normal değildir. Daha aralarda maddi manevi nelere maruz kaldığımı anlatmıyorum bile. Genel olarak yeni mezun mimar mühendise karşı bir düşmanlık besleyen işverenler var. Emeklerimi boşa çıkartıp bana bunları yaşatanlara ASLA HAKKIMI HELAL ETMİYORUM